Zwemmen, fietsen en wandelen

Zwemmen, fietsen en wandelen

Zaterdag hebben we geen spectaculaire dingen gedaan. Gerrit was ’s morgens wat draaierig. Ik denk dat als gevolg van zijn verkoudheid de kristalletjes in zijn oor/ oren niet meer helemaal op hun plek zaten, maar ik ben uiteraard geen medicus.

Het ruim 20 meter-bad was in tegenstelling tot vrijdag nu wel geopend. De technische storing was blijkbaar verholpen. Ik kon dus relaxt mijn kilometer zwemmen; er was slechts één andere zwementhousiastelinge!

In de loop van de ochtend zijn we even op de fiets richting Lesce gegaan. Daar zou een supermarkt moeten zijn. Dat bleek inderdaad het geval en de weg er naartoe was redelijk te berijden. Er liep namelijk een apart fietspad langs de weg. Dat was weliswaar behoorlijk steil, maar dat was alleen op de heenweg een probleem. De terugweg - met best zware boodschappen! - gingen we bergafwaarts, dus dat was een stuk gemakkelijker!

’s Middags zijn we het bos achter de camping ingelopen. Er loopt een pad naar beneden en zo kom je bij de rivier de Sava. Een prachtig plekje! De natuur van Slovenië is sowieso in één woord: schitterend. In dat opzicht is het land een absolute aanrader. Slovenië kent imposante bergmassieven van zo’n 2000 mtr. hoog, zoals de Karawanken en de Julische en Dinarische Alpen. Ook zijn er talloze groen-blauwe – meren.

De prijzen zijn echter enorm hoog; alles is peperduur. Je begrijpt eigenlijk niet dat een doorsnee Sloveen rond kan komen, tenzij de lonen hier erg hoog liggen. Dat moet bijna wel! De diesel is wel weer erg goedkoop, €1.75 per liter.

Die middag ben ik in een nieuw boek begonnen, “Het meisje dat Auschwitz overleefde” van Sara Leibovits en Eti Elboim. Het is een verhaal van moeder Sara en dochter Eti die afwisselend aan het woord zijn.
Het motto sprak me in de boekwinkel direct al aan: ‘Auschwitz is een duister gat in het geweten van de mensheid. Een gat dat alleen gevuld kan worden door meer licht en goedheid in de wereld’. Als dat eens mogelijk zou zijn!
Het boek sluit trouwens ook goed aan bij onze ervaringen van een paar dagen geleden in het voormalige Oost-Duitsland. Het dorp waar de familie Leibovits oorspronkelijk vandaan komt, ligt in het huidige Oekraïne. Het boek roept een sterk gevoel van onmacht tegen de gruweldaden van racistische regimes op, zoals mij dat vandaag de dag sowieso regelmatig overvalt.

Zondag zijn we nog een keer naar Bled gefietst om de verwachte pinksterdrukte op de camping te ontvluchten. Deze viel overigens erg mee. Veel Slovenen zijn al terug naar huis. Tweede pinksterdag is hier geen vrije dag.
We hebben in hetzelfde restaurant als vrijdag weer heel lekker en gezellig geluncht. We werden zelfs herkend! Maandag trekken we verder. Hopelijk is de volgende camping wat rustiger!