Nationaal Park Plitvicemeren

Nationaal Park Plitvicemeren

Donderdag was het zover. Ons - vanwege het slechte weer - uitgestelde bezoek aan het wereldberoemde merengebied kon vandaag gelukkig wel doorgaan.
Om 9.30 uur verscheen er een bus bij de ingang van de camping die een stuk of veertien campinggasten naar Ingang 1 of 2 van het park zou brengen. Er zaten merendeels Nederlanders in de bus en die stapten bijna allemaal uit bij Ingang 2. Wij hadden voor Ingang 1 gekozen. Vraag me niet waarom!

Welgemoed gingen we op pad en al snel zagen we dé grote waterval (Velki Slab). Met donderend geraas kwam het water naar beneden. Waarschijnlijk was het achteraf gezien gunstig dat er gisteren zoveel regen was gevallen. Nu waren de meren en de watervallen tenminste royaal voorzien van water!

Na een uurtje lopen, waar we van het ene verrassende uitzicht in het andere vielen, bereikten we de oever van het Kozjakmeer. Daar kon een elektrische boot ons naar de overkant brengen. Er stond een lange rij mensen te wachten op een overtochtje. Omdat er echter wel een stuk of acht boten continu heen en weer voeren, ging het gelukkig vrij vlot.

Eenmaal aan de overkant volgden we het pad dat voornamelijk over houten plankieren ging. Het slingerde langs meren, riet en watervallen. We hebben heel veel soorten mossen, waterplanten en visjes onderweg gezien. Ik heb zelfs ergens lila wilde orchideetjes zien staan. Schitterend allemaal.

Er staan wel borden langs het pad die aangeven waar je naartoe kan gaan, maar de afstanden staan er helaas niet bij. Wij hebben ons daar wel wat op verkeken. Uiteindelijk hebben we allebei dik 20.000 stappen in de benen. Het was bovendien niet de gemakkelijkste tocht met heel veel trappen!
Moe, maar zeer voldaan kijken we dan ook terug op een volmaakte dag. Ik denk dat de foto’s nu meer zeggen dan in woorden te vatten is. Met name de diep azuurblauwe kleur van al die meren zal ik nooit vergeten. Wonderschoon!