Twee werelden

Twee werelden

Valencia wordt sinds het droogleggen van de Turia gekenmerkt door een oud en een nieuw gedeelte. Ook in de oude stad kom je overigens wel oud en nieuw door elkaar tegen. Bovendien heb je sinds 29 oktober ook nog de tegenstelling tussen chaos/verdriet en ‘het leven gaat gewoon door’. Twee werelden die bizar dichtbij elkaar liggen.
Er is nu trouwens een klein lichtpuntje voor de gezinnen in de getroffen gebieden. De overheid heeft aan elk huishouden daar €60.000 toegezegd. Een heel mooi gebaar, maar of het toereikend is…?

Vanmorgen hebben we voor de tweede keer bus 35 naar het oude centrum genomen. In tegenstelling tot zaterdag kwam de bus vrijwel meteen. We reden mee tot Station Noord dat we ook wel eens van binnen wilden bekijken. Prachtige oude zuilen en tegelpanelen vormden een wreed contrast met de moderne spierwitte ticketautomaten. Het is maar wat je ‘vooruitgang’ noemt!
Schuin voor het station stond een ouderwetse, werkelijk schitterende draaimolen pal naast een – om het voorzichtig uit te drukken bijzonder – zwart, amorf beeld. Moderne abstracte kunst!

Vanaf het station liepen we naar Palacio del Marqués de Dos Aquas. Van buiten vonden wij het gebouw daterend uit de zeventiende eeuw foeilelijk. Vooral de albasten voorgevel kon ons totaal niet bekoren. Eenmaal binnen kregen we echter wel een aardig beeld hoe de adel vroeger leefde: rijk ingerichte vertrekken met prachtige, marmeren vloeren en schitterende plafonds. Kortom de markiezen baadden in weelde, terwijl de ‘gewone’ bevolking doorgaans straatarm was.
In dit paleis is op de tweede verdieping het Keramiekmuseum gevestigd. Dat gedeelte was vandaag echter niet toegankelijk. Voor ons geen ramp, want wij zijn beiden niet zo’n fan van dit soort exposities.

Na een koffietje in de bar tegenover het paleis, met de originele (!?) naam “Le Marquis” zijn we door de rommelige, maar zeer gezellige wijk “Barrio del Carmen” naar Centre del Carme gewandeld. In de slaapzaal van dit voormalige, tamelijk vervallen klooster uit de dertiende eeuw was nu een moderne fototentoonstelling. Alweer een vat vol tegenstrijdigheden dus!

Op een rustig terrasje op de Plaza del Carmen hebben bij restaurant Yuso voortreffelijk geluncht. Allemaal seafood stond op het menu. Deze lunch hebben we afgesloten met een ijsje bij de beste ijssalon van Valencia, la Véneta. Deze tent staat zelfs in de top 5 van de wereld!

Hierna konden we met gemak de ca. 3 km door de Jardines de Turia volbrengen. We mogen dankbaar zijn dat wij – op onze leeftijd 🤣 – elke dag maar weer op onze benenwagen kunnen vertrouwen.