Een ‘tuinendag’

Een ‘tuinendag’

Vanmorgen besloten we een ‘tuinendag’ te houden. Zowel de tuinen bij Koutoubiamoskee als Le Jardin Secret stonden op het programma.

 Allereerst wilden we de Koutoubiamoskee bezoeken. We kozen voor de weg via het plein Jamee El Fna om daar eerst even koffie te drinken. Het plein had een metamorfose ondergaan in vergelijk met de avond ervoor. Er stonden nog niet veel kraampjes en de artiesten hadden plaats gemaakt voor slangenbezweerders en mensen met aapjes. Niet echt iets voor mij! Toen Gerrit zo’n slang wilde fotograferen, maakte hij zich niet erg populair bij de eigenaar. Deze voelde zich met het (te) kleine bedragje dat Gerrit in diens pet gooide, zwaar beledigd!

Voor aanhangers van de Partij van de Dieren is deze omgeving sowieso niet ‘the place to be’. Gisterenavond hebben we handelaren met allerlei soorten vogels, waaronder pauwen, duiven en roofvogels, marmotten en schildpadden gezien. Ook de paarden voor de calèches zien er helaas niet al te welvarend en verzorgd uit.

De Koutoubiamoskee is de oudste moskee van Marrakech. Hij is gebouwd in 1158 en de naam betekent ‘markt van de boekverkopers’. Vroeger schijnt daar namelijk een kleine boekenmarkt geweest te zijn. De minaret versierd met bloemmotieven is al van heinde en verre te zien en is daardoor het ‘handelsmerk’ van Marrakech geworden!

Je mag de moskee als niet-moslim jammer genoeg niet in, maar de tuinen mag je gelukkig wel bezoeken. De planten en bomen zijn prachtig, maar de verkopers met allerhande snuisterijen (waar je echt niet op zit te wachten!) belemmeren je af en toe bijna het uitzicht. Zwarte Afrikanen die zonnebrillen verkopen, zijn verreweg in de meerderheid. Er is hierbij zoveel concurrentie dat ik me afgevraagd heb hoeveel brillen één persoon per dag verkoopt. Ik vermoed hoogstens een stuk of twee.

Na een uitgebreid bezoek aan deze tuinen, waar je heerlijk in de schaduw kunt lopen, vervolgden we onze weg naar de “Geheime Tuin”. De route ging dwars door de souks van de medina. Ook hier zijn overal dezelfde spullen, zoals djellabah’s, kussens en vaatwerk te koop, zodat je je ook hier afvraagt wat er aan het einde van de dag daadwerkelijk verkocht is. Vooral Gerrit ergert zich behoorlijk aan alle brommers en wagentjes (met soms zelfs een ezel ervoor!). Soms steken de vervoerde waren zover opzij uit, dat je er wel mee in botsing moet komen. 

Uiteindelijk bereikten we de Geheime Tuin. Deze tuin ontleent zijn naam aan de ligging midden in de medina, verborgen achter een kleine deur. De tuin bestaat uit twee delen: een klein en een groter gedeelte. Het was heel prettig om hier na de hectiek van de nauwe, drukke straatjes in – zij het betrekkelijke - rust wat rond te wandelen!
Na een alweer hectische terugweg was een rustpauze wel welkom. Om 18.00 uur konden we daarna weer fris en fruitig op pad!