De Arabische wereld

De Arabische wereld

Gisteren heb ik het begrip ‘cultuurschok’ gebruikt. Ik zal – om verwarring te voorkomen - eerst even uitleggen wat ik hier precies mee  bedoelde.

‘Cultuurschok’ betekent voor mij dat je iets ziet wat in Nederland niet gebruikelijk is en wat je als een – doorgaans leuke – verrassing ervaart! Zo toverden de  pauzerende, etende en onderwijl gezellig babbelende toiletjuffrouwen een glimlach op mijn gezicht. Zij bleven trouwens heel alert door hier en daar een nieuwe toiletrol uit te delen! Chapeau!

Ook het drukke verkeer wekte onze verbazing en zorgde voor bewondering. Aanrijdingen zag je eigenlijk nergens. Ook vandaag hebben we ons verwonderd over de hoeveelheid brommers en tuktuks die zich, zorgvuldig manoeuvrerend, door de smalle straatjes van A naar B begeven. Je staat soms doodsangsten uit, maar niemand wordt geraakt. Wel begrijpen we hierdoor veel beter hoe het komt dat veel Marokkaanse jongens op Fatbikes op deze manier over ‘onze’ Langendijk ‘scheuren’!

Na een Marokkaans ontbijt op de prachtige binnenplaats van het hotel zijn we met onze verkenningstocht door de stad begonnen. We zijn allereerst naar Palais El Bahia gewandeld. De kleine, doorgaans overdekte steegjes met prachtig opgetast fruit in allerlei kleuren en sterke geuren van allerhande kruiden waren een lust voor oog en neus.
We vonden dit ‘Alhambra in het klein’ prachtig, maar konden er door de restauratiewerkzaamheden en de grote hoeveelheid bezoekers niet optimaal van genieten. Wel vonden we het Carraramarmer, de Zellijtegels, de bijzondere houten plafonds en de Andalusische tuin met z’n diverse planten en majestueuze palmen zeker de moeite waard.

Na een uitgebreide koffiepauze op een gezellig, klein pleintje in de buurt van het paleis hebben we de Saädische Graven bezocht. In het totaal liggen hier 66 leden van de koninklijke familie begraven. Ook hier bleek het vrij druk, zodat ik een tijdje in de rij heb moeten staan om de kleurrijke mozaïeken te kunnen bewonderen.

Een verrukkelijke lunch vormde het sluitstuk van onze welbestede ochtend. Wij kozen beiden een tajine. Gerrit met kip en ik met lamsvlees. Mij bevalt de Marokkaanse keuken tot nu toe in ieder geval uitstekend!

Momenteel houdt Gerrit siësta en zit ik op het dakterras dit verhaal te schrijven. Af en toe dringen de klanken van de muezzin door. Overal in Marrakech is wel een moskee te vinden. Deze zijn waarschijnlijk afkomstig van de zeer nabije Koutoubiamoskee die in ieder geval op ons wensenlijstje staat.

Later op de middag willen we een kijkje nemen op Jemaa El Fna, het grote plein waar we gisterenavond op weg naar het hotel overheen gelopen zijn. Toen hebben we al een klein voorproefje van de beroemde avondmarkt (met zijn verhalenvertellers, acrobaten, dansers en traditionele Gnawamuzikanten) gehad. Vanmiddag zullen we hier beter induiken!