Pula en de Romeinen

Pula en de Romeinen

Op zondag hebben we camping Lucija verlaten. Hier waren we zeker niet rouwig om, want deze camping behoort tot de vijf slechtste campings die we ooit gehad hebben. Ook zeiden we Slovenië gedag, maar dat zeker wel met weemoed. We hebben genoten van al het natuurschoon dat we in dit kleine - voor ons tot nu toe onbekende - Balkanland hebben aangetroffen.

Pula ligt in Kroatië en staat al jaren op mijn wensenlijstje. Ik ben twee keer eerder met Fred naar Kroatië geweest.  Pula hebben we toen echter niet bezocht. We hadden de boot bij ons die het overigens helaas de tweede keer niet overleefd heeft. Bij een zware storm is onze ‘Shetland, type Family Four’ losgekomen van de boei waaraan hij vastlag en lekgeslagen op een rots. Echt heel spijtig!

De afstand van Lucija naar Pula bedraagt slechts 90 km. Het landschap kon ons niet echt bekoren. Het was een vrij eentonig duingebied met heel veel groen en hier en daar – soms wel 2 meter hoge – vlammend gele bremstruiken.
Vóór elven arriveerden we al op Camping Arena Stroja, gelegen op een schiereiland. We konden zelf een plekje uitkiezen en dat werd nummer 212 onder een fraaie parasol-den, met zicht op zee en een kabelskibaan. Altijd leuk om naar te kijken.

We namen om 12.35 uur bus 1 naar Pula om eerst maar eens de overblijfselen uit de Romeinse Tijd te gaan bezichtigen. Zowel de Tempel van Augustus en het Amfitheater ‘lijken’ schitterend bewaard gebleven. Toch is de kleine, serene tempel gewijd aan godin Roma en keizer Augustus in WOII totaal verwoest geweest. Na de oorlog is deze echter op zo’n vernuftige wijze weer opgebouwd dat je die ravage van toen eigenlijk niet meer kan zien. Het Fries en de Korinthische zuilen zien er echt (weer) heel authentiek uit!
Het amfitheater, een ‘mini’ Colosseum, maakte diepe indruk op ons. Wat een prachtig  gebouw!

Een absolute verrassing vormde het tunnelstelsel onder de fortificatie. Deze tunnels bestonden al voor WOI en boden in de diverse oorlogen die Kroatië gekend heeft, de inwoners van Pula een veilige plek. Het gaf een heel speciaal gevoel om hier doorheen te lopen. Hadden wij maar zulke schuilkelders in Nederland!