De Panoramaroute

De Panoramaroute

Gisteren hadden we bij de VVV van Ribe een foldertje met fietsroutes meegenomen. Na deze uitgebreid – met ons beste Deens 😂 - bestudeerd te hebben besloten we route 403, de zogenaamde Panoramaroute te gaan fietsen.

De route ging door Ribe en daarna via het Vikingencentrum richting de Waddenzee. Uiteraard hebben we een bezoek aan het centrum gebracht. Een uitnodiging voor – zoals de Deen zegt - “Levende historie” laat je toch je neus niet voorbijgaan! Op het 15 ha grote terrein is het oude Vikingerdorp Ripa (dat onder het moderne Ribe ligt)  nagebouwd. Het geheel deed ons erg aan het Archeon denken. Overal liepen verklede volwassenen die – neem ik aan – Vikingen moesten voorstellen. Zij hielden zich bezig met oude ambachten en begeleidden activiteiten, zoals boogschieten en zwaardvechten. Best leuk om te zien.
De huizen waren allemaal ingericht met houten tafels en stoelen. Op de bedden lagen dierenhuiden die als dekens konden dienen. De dieren sliepen bij de mensen, zoals ook in een ‘Los Hoes’ het geval was. Er was ook een Vikingerkerk, Angskar Kirke genaamd, gereconstrueerd. Deze dateerde uit 860 en had net zoals we in andere Deense kerken gezien hebben heel veel schilderingen op hout.  Hier was weliswaar geen fraai beschilderde preekstoel, maar er waren wel wandschilderingen aangebracht die het Oude Testament vanaf Adam en Eva tot en met in het Nieuwe Testament de kruisiging van Jezus lieten zien.

Tijdens dit geslaagde bezoek viel ons vooral het grote aantal Duitse kinderen op. Zij hebben deze week pinkstervakantie  en trekken blijkbaar massaal de grens over om in buurland Denemarken vakantie te vieren.

Hierna hebben we geprobeerd onze route verder te volgen, maar we waren de bordjes 403 al snel kwijt. We fietsten langs een behoorlijk drukke weg, waar de auto’s met hoge snelheid, zij het wel met een ruime bocht, langs ons heen raasden. Na een kilometer of zes waren we dit echt zat en hebben we met behulp van Google een tussenweg gevonden. Deze ging weliswaar dwars door de velden over een wat hobbelig pad met grind en modder, maar we hadden in ieder geval  geen last van het verkeer. Pas vlakbij de Waddenzee zaten we weer op de 403! Het wad strekte zich voor ons uit en omdat het laag water was reden er diverse zogenaamde  tractorbussen naar het eilandje Mandø. Het leek ons een leuk idee om ook zo’n bustocht te maken, maar of dat gaat lukken is maar de vraag. Je bent immers afhankelijk van laag tij!

Na een tussenstop bij de Kammerslusen, waar zich een restaurantje bevond, kwamen we na ca. 25 km weer bij de camping aan. Het was al met al een prima tochtje, al vonden we de benaming “Panoramaroute” enigszins overdreven. Behalve het zicht op het wad waren er in feite geen panorama’s!