Koffie in een Kro

Koffie in een Kro

Toen we vanmorgen wakker werden, goot het, zoals trouwens ook voorspeld was. Met veel kunst en vliegwerk hebben we tijdens het opbreken de nattigheid nog enigszins buiten de camper kunnen houden. We namen afscheid van de bijzonder vriendelijke campingbaas. De eveneens zeer hartelijke campingbazin hadden we na onze aankomst op dinsdagmorgen niet meer gezien.
We hadden gisteren al een route over binnenwegen gepland en ook de campingbaas raadde die ons bij het weggaan nog in het bijzonder aan.
We verlieten Sønderborg via de kustweg, waardoor we nogmaals langs de witte molen (een teken van standvastigheid in de strijd) en het gebouw met de passer en winkelhaak (dat toch geen vrijmetselaarsloge bleek te zijn!?) kwamen. Tot onze vreugde lagen er weer twee tweemasters in de baai die duidelijk op het openen van de  brug wachtten. Het was namelijk bijna een kwart voor het hele uur en op dat tijdstip wordt de brug geopend, zoals we al twee keer eerder hadden gezien. Het gehele ritueel nam zeker tien minuten in beslag. We stonden bijna eerste rang op de brug (met het gouden kroontje!), dus konden we alles goed zien. Echt statig, zoals die majestueuze schepen zich voortbewegen!

Het bleef maar gieten, zodat we onderweg niet erg konden genieten van de omgeving. Alles was grauw en grijs en op de akkers lagen grote plassen water. Op een gegeven moment hadden we zin in koffie. Omdat onze ervaring had geleerd dat er voor elven eigenlijk geen enkel café geopend was, had ik via Google ‘restaurants/geopend’ ingetoetst. Zodoende kwamen we in Agerskov, waar een “Hotel en Kro” geopend zou moeten zijn. Ik had eerlijk gezegd geen flauw idee wat een Kro inhield, maar in het ‘filiaal’ stond de koffie klaar, zoals een oude meneer mij had uitgelegd. Dat bleek helemaal waar. De ontvangst was weer allerhartelijkst en we kregen zelfs een gehele thermoskan ‘zetkoffie’ aangeboden.

Uiteraard ben ik gaan opzoeken wat ‘Kro’ betekent. Een Kro is van oudsher een herberg. Eind dertiende eeuw bestonden er al Kro’s. Voor de reizigers uit die tijd was er om de maximaal 40 km, zeg maar een dagmars, zo’n eenvoudig logement beschikbaar.
Vandaag de dag kun je via de Nederlandse reisorganisatie “Style” een rondreis door Denemarken maken, waarbij je altijd overnacht in een Kro. Deze staan trouwens ook op culinair gebied erg goed aangeschreven.

Eenmaal aangekomen op de Ribecamping konden we meteen op de door ons online gereserveerde plaats gaan staan: nummer 332 met een houten vlonder ernaast, wat met al die regen wel handig was! Om een uur of twee werd het echter droog en zijn we naar Ribe gewandeld. Dit middeleeuwse stadje is het oudste van Denemarken. Er zijn zelfs graven gevonden die volgens archeologisch onderzoek uit 885 te dateren.
Het is een gezellig, maar (dus!) wel erg toeristisch plaatsje, waar we met plezier rondgewandeld hebben. We zijn gaan eten in een op het eerste gezicht tamelijk onooglijk vissershuisje. Het bleek een woning, waar ooit een schoenmaker had gewoond en waar je waanzinnig lekker bleek te kunnen eten.
Daarna zijn we de 1.6 km in de zon naar de camping teruggelopen. Morgen belooft een prachtige dag te worden!