Holmenkollen

Holmenkollen

Holmenkollen wordt wel het groene dak van de stad genoemd. Gerrit was er al eens geweest, maar wilde er best nog een keertje naartoe. Ik wilde die skischans, bekend door diverse wereldkampioenschappen, namelijk graag van dichtbij zien.

De metro bracht ons er dinsdagmorgen in ruim een half uur naartoe. Gelukkig reed deze trein merendeels boven de grond, zodat we onderweg uitgebreid van het uitzicht konden genieten. In relatief korte tijd wordt 500 meter overbrugd!

Vanaf het station Holmenkollen moest je nog een stukje lopen. Op zich was het niet ver, maar het was nog wel even een klimmetje. Na een kopje koffie in het zonnetje gingen we in de rij staan om met de lift naar boven te gaan. Er konden per keer slechts dertien personen naar boven en na vier liften waren wij aan de beurt. Het uitzicht boven op de schans was het wachten meer dan waard. Een ander woord dan ‘spectaculair’ heb ik er niet voor!

Nadat we met de metro weer in het centrum gearriveerd waren, besloten we eerst een broodje te gaan eten. Daarna zijn we richting het Slotpark gelopen. Het Koninklijk Paleis was helaas gesloten, maar het Ibsenmuseum – een advies van neef Ronald – leek ons een aardig alternatief. En dat was het zeker!

Uit het niets kwamen er spontaan twee titels uit de diepte van mijn geheugen naar boven: Het Poppenhuis en Peer Gynt. Het toneelstuk “Het Poppenhuis” had ik ooit gezien, herinnerde ik me.
Toen ik opzocht wanneer dat stuk in de Koninklijke Schouwburg was opgevoerd, bleek dat zo’n vijftig jaar geleden geweest te zijn en dat kon dus aardig kloppen. De inhoud stond me overigens totaal niet meer voor de geest.
Wat bleek? De vrouwelijke hoofdpersoon, Nora geheten, verliet aan het einde van het stuk man en kinderen en dit – voor die tijd zeer geëmancipeerde – gedrag deed in 1879 veel stof opwaaien. Schandalig vond men dat!

De Engelstalige rondleiding door het voormalige woonhuis van Henrik en Suzanne Ibsen was bijzonder interessant. Het huis is helemaal gerenoveerd en compleet in oude stijl ingericht, zodat je je bijna op bezoek bij de familie Ibsen waant. Het was voor die tijd erg modern met elektriciteit en zelfs een koelkast!

Voor de avond hadden we een dinnercruise door het Oslofjord geboekt. Deze zou om 18.30 uur vanaf Rådhusbrygge, pier 2 vertrekken. Toen we daar aankwamen, begon het behoorlijk te gieten en de aanblik van het dek met alleen een zeiltje erboven stemde niet echt vrolijk. Gelukkig konden we binnen zitten en hebben we toch wel genoten van het tochtje in de best knusse kajuit. Gerrit vond de variatie in seafood (slechts garnalen, krab en rivierkreeftjes) nogal mager, maar heeft zelfs zijn afkeer om zelf garnalen te pellen overwonnen. Hij moest wel, anders had hij helemaal niets te eten! 😂. 
Een opstekertje was wel dat we een schip van de HAL, de Rotterdam, zagen wegvaren uit de haven van Oslo. Gerrit was helemaal in zijn nopjes dat hij zijn ‘lievelingsschip’ van zo dichtbij kon fotograferen!