Een Noorse promotie

Een Noorse promotie

Woensdag is Koen van de Merwe gepromoveerd. Nogmaals dit heugelijke feit was de concrete aanleiding om Noorwegen te bezoeken.

De ochtend begon bizar. Eén van de trams die bij het hotel stopt, had een aanrijding veroorzaakt. Het gehele plein stond vast en er kwamen zelfs twee ambulances ter plaatse. Toen wij zo’n anderhalf uur later de tram naar het Stadhuis wilden nemen, bleken alle trams stil te staan. De stroom was uitgevallen. Heel toevallig (?) had ik net gelezen dat er in Nederland her en der ook storingen in het elektriciteitsnet waren. Die storing kwam (in)direct bij Defensie vandaan.

We besloten dan maar te gaan lopen, maar we waren nauwelijks uitgestapt of alles begon weer te rijden! Wel moesten we nog een keer overstappen, omdat er trams uit de dienstregeling gehaald werden. Het zou anders erg veel opstoppingen geven!

We hebben het Rådhuset bezocht, waar alleen de Nobelprijs voor de Vrede wordt uitgereikt. Voor de uitreiking van de andere Nobelprijzen moeten de mensen naar Stockholm.
Het gebouw is van rode baksteen en heeft twee imposante torens van zo’n 60 meter hoog. Eén daarvan bevat een bijzondere klok die nu – waarschijnlijk vanwege de renovatie – niet liep.
Voordat je naar binnen mocht, moest je een uitgebreide veiligheidscheck ondergaan. Daar kwamen we goed doorheen, al bleken Gerrits schoenen volgens de dienstdoende veiligheidsdame ijzer te bevatten. Hij heeft ze al jaren en dit is -gek genoeg -nog niet eerder geconstateerd. 😂
Het stadhuis heeft prachtige muurschilderingen en wandtapijten van bekende Noorse kunstenaars onder wie Edward Munch. Ook de bekleding van de banken en stoelen in een zacht lichtblauwe kleur met motieven die we kennen van de Noorse truien vond ik erg stijlvol.

’s Middags kwam Wim ons volgens afspraak om 14.00 uur bij station Sandvika ophalen. Marja en Martijn zaten al in de auto, zodat we meteen naar het gebouw van de Norske Veritas konden rijden. Voordat de plechtigheid begon, hebben we nog een wandelingetje naar het fjord gemaakt. De omgeving is daar werkelijk schitterend.
Het gebeuren zelf was kortweg gezegd: heel bijzonder. Niet te vergelijken met hoe een promotieplechtigheid bij ons verloopt. Daar is het na drie kwartier: Hora est. En dat is het dan. Zo niet in Noorwegen.

Het begon uiteindelijk om 15.15 uur. Het universitair kwartiertje was nodig om de videoverbinding met Amerika voor elkaar te krijgen. Daar zat de Amerikaanse vrouwelijke professor - om 6.00 uur ’s morgens Amerikaanse tijd! - al braaf te wachten!
De middag verliep als volgt:
• de trial lecture van ca. een uur. Het onderwerp hiervoor had Koen twee weken geleden opgekregen. Het ging over AI vs menselijk ingrijpen in processen en bleek een mooi opstapje naar het promotieonderzoek.
• pauze. Gedurende een half uurtje kon iedereen zich vertreden en wat eten en drinken.
• presentatie van het promotieonderzoek zelf. Hoever moet je gaan met transparantie over data in het algemeen en in het bijzonder hoeveel informatie is nog nuttig voor operationeel personeel in de scheepvaart?
• pauze
• vragenronde 1 van de Amerikaanse professor die Koen stevig aan de tand voelde. Hij kwam daar echter glansrijk doorheen!
• pauze
• vragenronde 2 van een Noorse ‘professor’ die erg in haar eigen straatje als zeiler bleef hangen.
• pauze, waarin het comité in conclaaf ging over de beoordeling.
• een zeer beknopte ‘waardering’ afgelezen van een telefoon (!?).
• eindelijk op naar de champagne! En toen was het onder de hand 20.00 uur geworden!

Na onderweg nog een simpele Fish en Chips gegeten te hebben waren we tegen tienen terug in het hotel. Wat een middag/avond!