Een fractie van een seconde

Een fractie van een seconde

Vanmorgen stapten we rond kwart voor tien in de auto om naar het laatste hotel van onze reis te rijden. De bestemming was Hotel 8 rooms in Catania. Een rare naam, maar de hoeveelheid kamers is wel meteen duidelijk.

Onderweg zagen we – na Taormina - steeds vaker de Etna in zijn (bijna) volle glorie. Er was veel meer van dit imposante ‘Etnamassief’ te zien in vergelijking met de dag ervoor. Er bleek nog enorm veel sneeuw te liggen. Een fractie van een seconde zagen we zelfs de hoogste top van de hoofdkrater. Helaas was dit te kort om dit bijzondere fenomeen op de foto vast te leggen.
Gelukkig deden we korter over de weg van 54 km dan de routeplanner aanvankelijk aangaf. Eerst zou deze tocht 1 uur en 45 minuten duren! Uiteindelijk ‘redden’ we het in 1 uur en 15 minuten. De files waren blijkbaar opgelost.

Eenmaal bij het hotel aangekomen hadden we enorme mazzel. Op het parkeerterreintje bij het hotel was nog één plek (van de twee!) over. De kamer was – logisch gezien de aankomsttijd van 11.00 uur – nog niet klaar, zodat we eerst koffie gingen drinken. De tijd op het terras besteedden we o.a. om een Etnatour te boeken. Morgen gaan we deze tocht maken en de weersverwachtingen zijn veelbelovend.

De rest van de dag hebben we doorgebracht in Catania. Catania is een grote plaats van ruim 300.000 inwoners. Het symbool van de stad is een olifant en deze zie je dan ook in allerlei soorten en maten het en der staan. De ‘echte’ olifant, uitgevoerd in lavasteen, staat op de Piazza Duomo met een Egyptische obelisk op zijn rug. Een mooi exemplaar!
Het is een ruim opgezette stad met brede, deels autovrije, lanen. Catania is in 1693 getroffen door een aardbeving. De stad is daarna weer herbouwd. Er zijn prachtige grote gebouwen (palazzi), mooie pleinen en talloze kerken te vinden. Met name de kathedraal, de Duomo, is imposant (en lelijk!). De pilaren zijn erg plomp. De kerk is waarschijnlijk op de fundamenten van een of andere oude tempel gebouwd.
Ook hebben we de restanten van een Romeins amfitheater gezien. Een behoorlijke teleurstelling na het theater in Taormina.
Een bezoek aan Giardini di Bellini was wel weer zeer de moeite waard. Het is een gigantisch, prachtig aangelegd park met fonteinen en een muziektent in de stijl van Eifel.
Bellini moet overigens niet verward worden met de kunstschilder Giovanni Bellini uit de Italiaanse Renaissance (1430-1516). Deze schilder wordt beschouwd als de voorloper van de Venetiaanse School.
Vincenzo Bellini daarentegen was een componist die in Catania geboren is (1801-1835). Er staat een groot standbeeld van hem op de Piazza Stesicoro. Hij heeft in zijn korte leven diverse opera’s geschreven. Eén van de bekendste is de opera “Norma”. Hij hoort tezamen met Donizetti en Rossini tot de pre-Verdi-generatie.
We hebben trouwens een rondrit in zo’n vreselijk toeristentreintje gemaakt. Zo heerlijk dat je boven de 70 kan denken: het is stompzinnig, maar wat kan mij dat schelen!  We kregen op deze manier in drie kwartier een aardig beeld van Catania. En dat voor €5,00!

Je blijkt tenslotte heerlijk te kunnen eten in Catania. We houden ons sinds ongeveer een week trouwens aan de Italiaanse tijden. Meestal lunchen we pas na drie uur/half vier en dat bevalt ons prima vanuit het principe “do like the Romans do!”