Mongibello

Mongibello

Vandaag hebben we de Etna, in de volksmond Mongibello genoemd, bezocht. Deze bijnaam ‘mongi’ is een combi tussen Monte (Latijn) en ‘jabal’ (Arabisch) wat beide ‘berg’ betekent. Het is de hoogste en actiefste vulkaan van Europa. De Romeinen beschouwden de Etna als de ‘smidse van Vulcanus’. 
De timing kon eigenlijk niet beter, want het was prachtig weer: zonnig en in de ochtend nauwelijks een wolkje aan de lucht. We hebben dus enorm geboft!

Na een snel ontbijt gingen we om 8.00 uur lopend naar de Piazza Verga, 5 minuutjes van het hotel. Daar verscheen – zowaar exact op tijd – om 8.20 uur de witte minivan die ons samen met vier Hongaren naar boven heeft gebracht. Giuseppe was onze chauffeur en gids, een prettige en rustige rijder. In Italië bijna een unicum!

Zo’n vijf kwartier konden we genieten van heel veel lavagesteente en sneeuwtoppen. Na bijna elke bocht was het Etnamassief met zijn meer dan 200 kraters vanuit een andere hoek te bewonderen. We reden als het ware door een soort maanlandschap. Geweldig imponerend.

Giuseppe vertelde onderweg allerlei wetenswaardigheden, zoals over de talloze grote en kleine erupties die er in de loop der eeuwen geweest zijn. Van het feit dat de ‘hoofdkrater’ in twee jaar tijd 300 meter ‘gegroeid’ is en een andere krater dit jaar in nog geen maand tijd 200 meter hoger is geworden, stond iedereen te kijken.  

Op ca. 2000 meter stopte onze bus en splitste de groep zich. De vier Hongaren bleven op deze hoogte en gingen onder leiding van Giuseppe een wandeling van een kilometer of twee/drie maken. Wij zochten het hoger op! De kabelbaan was in werking gesteld en bracht ons behoorlijk steil omhoog naar 2500 meter. Een fascinerende tocht (zeker voor iemand - ik dus - die enigszins last van hoogtevrees heeft!).

Eenmaal bovengekomen stapten we over in een grote 4x4 die een groep van 24 mensen naar 2900 meter meenam. De weg was sneeuwvrij gemaakt, zodat zich langs de kant sneeuwmuren van zeker 2 meter gevormd hadden. Overal was de sneeuw vermengd met lavasteen en lavagruis. Daardoor zag het geheel er nogal ‘viezig’ om niet te zeggen ‘goor’ uit.

Nadat we uit de bus gestapt waren, gingen we met de volgende gids, een chagrijnige vulkanoloog, verder naar boven. Het eerste stuk was heel erg glibberig, dus het duurde wel even voordat de groep die 10 meter had afgelegd. Dit tot ongenoegen van ‘Mister Guide’.
Hoe verder we naar boven klauterden, des te vochtiger werd de bodem. In de lava vermengd met sneeuw vormden zich kleine plasjes. Ook door de hoogte viel het traject niet mee. De tocht stond echter te boek als ‘easy’ dus de gids stiefelde – zonder op of om te kijken - stevig door. Het zou hem worst zijn wat er achter hem gebeurde. Echt slecht!
Het einddoel was een grote krater. Daar konden we - pal in de wind staande – de duizelingwekkende diepte in kijken (wat ik dus niet gedaan heb 😂).

De terugweg leverde wat vertraging op, want er was een stuk ‘sneeuwmuur’ gaan schuiven, waardoor de weg versperd werd. Dit leverde een driftig heen weer praten van de verschillende chauffeurs via hun walkietalkies op. Tenslotte besloten ze steeds halverwege tot de versperring te rijden en daarna de groep over te hevelen in een bus die na de versperring stond. Dit werkte prima. Onderwijl was een sjofel bezig een ‘omweggetje’ te creëren. Toen wij eindelijk aan de beurt waren om naar beneden te rijden, was de weg weer vrij! Wij hoefden dus niet meer over te stappen!

Het tweede deel van de excursie bestond uit een bezoek aan een lavagrot. Gewapend met helmen met zo’n mijnwerkerslichtje bovenop gingen we een klein stukje de grot in. Deze grot was overigens bijna een kilometer lang. De Etna telt zo’n 200 van dit soort grotten die door de lava zelf gevormd zijn. Soms bestaan ze uit wel drie etages en waren vroeger een ideale ‘koele voorraadkast’. Dit was ook weer een heel bijzondere ervaring.
Om een uur of half drie waren we terug in Catania dat sinds 1381 niet meer getroffen is door een lavastroom. Men denkt dit te danken te hebben aan Sant’ Agata!

We kijken terug op een mooie (bijna) laatste dag!