Carcassonne

Carcassonne

Dinsdag zijn we al tegen elven bij de camping La Cité aangekomen. Ik had op mijn mailtje om een campingplaats voor twee nachten te reserveren niets gehoord, dus leek het ons verstandig om bijtijds te arriveren. En dat bleek inderdaad heel wijs, want er stond ondanks het vroege uur al een lange rij voor het hek te wachten. De mannen blijven dan meestal in de camper zitten en de vrouwen gaan doorgaans naar de receptie. Zo ook bij ons!

Er was gelukkig nog plaats op deze gigantische camping met zeer ruime plaatsen. We kregen een prima plek toegewezen, nummer 197 aan de rand van het terrein. We stonden dus redelijk vrij!

Het was heerlijk weer, bijna zomers warm. We zijn dan ook lekker op de camping gebleven om te genieten van het zonnetje, twee wassen te draaien en wat te lezen! Een soort rustdagje. ’s Avonds zijn we in – Zuid-Frankrijk notabene! – fish and chips gaan eten. Deze werden gebakken door een echte Engelsman! Ongezond (?), maar wel erg lekker! 

Woensdag zijn we – met nevelig weer - via een weggetje binnendoor naar de oude vestingstad gewandeld. Volgens de informatie op de camping zou dat een wandelingetje van ca. twintig minuten zijn.
Dat klopte inderdaad; wel was er niet bij gezegd dat het een stevige klim was. Eenmaal boven aangekomen hadden we een fantastische beloning. Wat een geweldig panorama! Later toen we over de muren liepen, bleek het uitzicht trouwens nog veel fraaier. Het is bijzonder om je daarbij te realiseren dat de basis voor deze stad al in de achtste eeuw voor Chr. gelegd is. In de historie van de stad spelen - net zoals in de rest van Zuid-Europa - ook hier de Moren en de Katharen een belangrijke rol. 

Na een korte wandeling door de geijkte toeristische straatjes met een en al souvenierwinkeltjes besloten we het kasteel te gaan bekijken. Dit was groot, maar verder niet spectaculair. Zeker het museumpje dat in één van de grote zalen was ingericht, stelde niet veel voor. De bekende beelden zonder armen, overblijfselen van zuilen en twee sarcofagen!
De wandeling over de muren van 1.3 km was daarentegen wel heel bijzonder. Na elke hoek verrassende vergezichten, zoals ik hierboven ook al even aantipte. Het was overigens wel trappetje op, trappetje af 🥵 (de zon was namelijk onderwijl gaan schijnen).

Na deze – toch wel pittige - lichamelijke inspanning hebben we onszelf getrakteerd op een verrukkelijke maaltijd op een dakterras in de zon. Op de terugweg zijn we nog even de Basilique St. Nazaire ingelopen. Met name de twee roosvensters met glas-in-lood in de schitterendste kleuren maakten indruk.

Tegen drieën waren we vervolgens terug op de camping, waar we nog – waarschijnlijk voor het laatst dit jaar – van de zon konden genieten. Er was wel veel wind, maar de temperatuur van 23 graden maakte veel goed.