Op weg naar de kou

Op weg naar de kou

Donderdagmorgen werden we verrast door een prachtige zonsopgang. De temperatuur was zelfs om 8.00 uur al erg aangenaam (17 graden!). Die zou op weg naar het noorden wel snel gaan dalen, vermoeden we.

Onderweg kregen we naar aanleiding van een appje van buurman Ed een hartverzakking. Er waren borden op de Kriekenmarkt geplaatst, waarop stond te lezen dat er vanaf 23 september – het was overigens al de 25e! – een parkeerverbod op de Kriekenmarkt van kracht was. Niemand had daar een brief over gekregen of was daar anderszins over ingelicht.
Een wegsleepregeling voor onze auto dreigde. Wij stonden immers precies voor ons huis geparkeerd. Zo handig, als we met de camper terugkwamen 🤣. Goede raad was duur!
Uiteraard heb ik meteen contact opgenomen met de gemeente. Ook Ed bleek via Fixi hetzelfde gedaan te hebben. Uiteindelijk liep alles met een sisser af. Het was een – overigens erg stuitende - vergissing.

Onze eerste stop ‘op weg naar de kou’ was Tournon. In de stromende regen kwamen we daar tegen tweeën aan. We hadden gereserveerd en kregen een plaats eerste rang aan de waterkant. Het uitzicht was schitterend. In geval van hoog water in de Rhône lag er gelukkig alvast een evacuatieplan gereed!

Toen het wat minder regende, zijn we het stadje ingelopen en hebben we het Château-Musée bezocht. De burcht is gebouwd tussen de 14e en 16e eeuw.
Het gebouw geeft een aardig beeld hoe de familie De Tournon in de 16e eeuw geleefd heeft. Prinses Hélène, dochter van Claude de la Tour-Turenne, is daar op 18-jarige leeftijd aan liefdesverdriet overleden. Dit tragische verhaal schijnt Shakespeare geïnspireerd te hebben tot de figuur Ophelia in zijn toneelstuk Hamlet.
’s Avonds zijn we in de stad Indiaas gaan eten. Ik zat echter niet zo erg op mijn gemak. De site van Reislogger lag er volledig uit. Ik was al bang dat ik vijf jaar reisgeschiedenis kwijt was. Gelukkig bleek dit probleem de volgende dag verholpen, zodat ik vrijdagochtend weer opgelucht in de auto kon stappen.

Onze volgende overnachtingsplek was gelegen in Langres. Ik was daar ooit geweest en had er een vage, maar wel goede herinnering aan. De temperatuur was onderwijl tien graden gezakt!
We hadden het advies gekregen om op tijd op camping Navarre te arriveren, omdat de hoeveelheid plaatsen met elektriciteit beperkt was. We kwamen nog voor drieën aan en vonden een prachtige plek met uitzicht over het dal!

Omdat we pas om 17.30 uur terecht konden bij de receptie zijn we eerst het middeleeuwse vestingstadje ingelopen. Het deed mij enigszins denken aan Noyers. Vooral vanwege de ronde toren op het hoekje van de camping. Het vorige huis van Willem zag er ook ongeveer zo uit! 
De rij voor de receptie was om 17.30 uur al erg lang. Ik heb daar zeker een half uur staan wachten. Eigenlijk was het net zoals vroeger. Als je jaren geleden - vóór het tijdperk van de mobiele telefoon - op zondagavond naar huis ging bellen, stond er ook altijd een enorme rij. Dat was echter een goede gelegenheid om wat wetenswaardigheden uit te wisselen. Zo ook nu anno 2024!