“Hier begint alles”

“Hier begint alles.”

Volgens Goethe laat “Italië zonder Sicilië geen enkele indruk in de ziel achter. Hier begint alles.” We zijn na slechts één dag Sicilië al geneigd deze uitspraak volmondig te beamen!

Sicilië is altijd al een plek geweest, waar de ene cultuur en beschaving volgde op de andere. Het eiland was door de eeuwen heen onderdeel van het Griekse rijk, een Romeinse provincie, een Byzantijns bolwerk, een Arabisch kalifaat, een Normandisch koninkrijk, een pion voor Spanje en de Bourbons en uiteindelijk een deel van het eengeworden Italië!

Zaterdag verlieten we na het ontbijt ons hotel. Het plan was om via Noto naar Modica te rijden. Daar blijven we één nachtje, omdat het ons - bij boeking - te ver had geleken om in één keer door naar Agrigento te rijden. We willen namelijk onderweg ook wel het een en ander bekijken!

Noto is in 1693 getroffen door een zware aardbeving. Daarna is de stad herbouwd in de toen erg populaire Barokstijl. Deze stijl zie je trouwens op veel meer plaatsen van Oost-Sicilië terug.
Het stadje heeft een aantal interessante kerken, waarvan we er drie bezocht hebben. De belangrijkste, de zogenaamde ‘Cattedrale di San Nicolò’ was te bereiken via een statige, brede trap van architect Paolo Labisi die na de aardbeving in Noto veel herbouwd heeft. De kathedraal dateert uit de 18e eeuw en is gebouwd door - in ieder geval op Sicilië zeer beroemde - architecten, zoals Gagliardi en een zekere (!) Sinatra.
Verder hebben we het ‘Piazza Municipio’ (stadhuis uit 1742) met zijn fraaie loggia bewonderd. Tenslotte zijn we via de ‘Porta Reale’ (1838) terug naar de parkeerplaats gelopen.

De weg naar Modica was erg rustig, zodat we net na het middaguur al bij hotel “San Giorgio” aankwamen. Het was even de vraag waar we de auto konden parkeren, maar met Italiaans gemak werd dit probleempje weggewimpeld. Langs de hoofdstraat stond de auto in de ogen van de receptioniste (meer dan) prima!

Na de koffers op de kamer gezet te hebben gingen we meteen het stadje in, o.a. om een eenvoudige lunch te gebruiken. Het lopen in Modica viel nogal tegen, want het ligt volledig tegen een berg aan. Het hoogteverschil is gigantisch. Het is een en al ‘trappenwerk’.
Modica is net zoals Noto zwaar getroffen door de aardbeving van 1693. De stad is gesticht door de Siculi en werd later de hoofdstad van een ‘autonome’ staat die geregeerd werd door Spaanse baronnen. Ook in dit stadje zijn weer veel kerken te vinden. We gaan ons steeds meer afvragen hoeveel mensen er in deze tijd op een willekeurige zondag in iedere  kerk te vinden zijn! 
Met name de ‘Duomo di San Giorgio’ is prachtig. Je moet er echter wel veel voor over hebben om er te komen, want de trappen er naartoe tellen erg veel treden. Zeker zo’n 200 stuks! 
Tenslotte is het aardig om te vermelden dat Modica bekend is geworden vanwege de oudste chocoladefabriek van Sicilië. De zogenaamde ‘chocolade van de armen’ wordt gemaakt van de vruchten van de Johannesbroodboom die overal in Zuidoost Sicilië te vinden is. De rijke smaak ervan is tegenwoordig erg geliefd bij de chef-koks van de betere restaurants. 
Misschien moeten we dat vanavond maar eens uitproberen!