Cavalcata di San Giuseppe

Cavalcata di San Giuseppe

Het dessert met chocolade is helaas niets geworden. Het verkeerde restaurant misschien!?
Wel heeft Gerrit aan het einde van de middag in een piepklein zaakje twee koppen heel bijzondere chocolade gedronken: lekker ‘mollig’ en puur. Ik hield het maar bij cappuccino!

Daarna wachtte ons een verrassing, namelijk een spectaculair schouwspel op de televisie. Toen we ons in een leuk, klein restaurantje - met een oud gewelf als plafond - geïnstalleerd hadden, liet de eigenaar ons een live uitzending van de Cavalcata di San Giuseppe in Scicli, een plaatsje vlakbij Modica, zien. Een enorme stoet met mooi versierde paarden passeerde de revue. De ‘kleden’ bleken geen patchwork of geweven te zijn, zoals ik eerst dacht, maar te bestaan uit bloemen in allerlei kleuren. De voorstellingen waren bijzonder en uiterst ingewikkeld ‘gecomponeerd’. Een soort bloemencorso dus: zonder praalwagens, maar met paarden.
Gerrit heeft een paar foto’s van het tv-scherm gemaakt. Deze zijn (dus) niet zo heel goed (te paars) geworden, maar geven toch wel een aardig beeld van die fraai uitgedoste paarden en hun ruiters!
Het was een geweldig feest dat tevens de lente inluidde!

Zondagmorgen klonk er ineens een donderslag bij (bijna) heldere hemel en er vielen een paar dikke regendruppels. Tijdens het ontbijt viel er nog een flinke bui, maar daar bleef het gelukkig bij, zodat we na een wat karig ontbijt droog naar de auto konden lopen. Deze stond er inderdaad nog. Helaas zag de auto er door het Saharazand niet uit. De Sirocco had het zand vannacht meegevoerd!

We reden eerst naar Raguza Ibla, een pittoresk Italiaans dorpje, waar we een klein wandelingetje door de Giardini met een Kapucijner klooster gemaakt hebben. Net zoals in Modica stond er in Regaza een Duomo San Giorgio. Het was een mooie kerk die helemaal in de kleuren van de lijdenstijd was gehuld. Overal hingen paars-roze doeken en achter het altaar hing een levensgroot lila wandkleed dat de kruisiging verbeeldde. Echt heel bijzonder. 

Na de koffie begonnen we aan de tocht van 147 km naar Agrigento waar we vanwege de smalle wegen toch bijna drie uur over deden! Het landschap was glooiend en overal langs de weg waren van die typisch zuidelijke kassen met dat lelijke plastic er overheen te zien.  Wel waren ze niet gescheurd wat in vergelijk met Spanje al een esthetisch voordeel betekende. Ik heb me verbaasd over de grootte van de mimosa. Je kon ze qua volume eigenlijk geen struiken meer noemen. Het waren veeleer bomen in vlammend geel. 
We hadden nog een leuke ontmoeting met een grote groep geiten. Ik heb die vanuit de auto geprobeerd te fotograferen. Helaas met een matig resultaat! 

De verwelkoming in Hotel Della Valle was bijna net zo hartelijk als in het eerste hotel. We kregen een prachtige kamer met een gigantisch grote badkamer met een joekel van een jacuzzi toegewezen. De rest van de middag hebben we besteed om de omgeving van het hotel te verkennen. Er is een prachtige tuin met een groot zwembad dat toevallig vandaag schoongemaakt werd. Er was zelfs een amfitheater in de tuin te vinden.

Kortom: met dit hotel waren we weer dik tevreden. Dat maakte de enigszins teleurstellende ervaring met het hotel in Modica weer goed!