Vier dagen Leuven

Vier dagen Leuven

Dit jaar hebben we het paasweekend samen met vrienden in Leuven doorgebracht. De stad bleek een ware verrassing. Prachtige monumentale gebouwen, uiterst vriendelijke mensen en heel veel groen. Geweldig!

Vrijdagmorgen zijn Gerrit en ik om 9.00 uur vertrokken naar Jacob en Bea in Best. Na daar een lekkere kop koffie gebruikt te hebben gingen we met de Volvo van Jacob verder naar Leuven. We zijn via de toeristische route gereden en dat was genieten. De natuur is door de zonnige dagen van de afgelopen tijd ‘ontploft’. Het jonge groen, de bloesembomen en het knallend gele koolzaad: schitterend!

Onze eerste stop was in Nethen. Ik had deze tip opgepikt uit de mooi geïllustreerde reisgids met de overigens weinig originele titel “Leuven”. De schrijver is een Leuvenaar en weet - met vaak smakelijke anekdotes - de stad heel aantrekkelijk over het voetlicht te brengen.
Nethen is een klein plaatsje, zo’n vijftien kilometers van Leuven. Het ligt in een prachtige omgeving vlak bij het Heverleewoud. In een gezellige (en zonnige) tuin bij een Chocolatier – waar ze helaas alleen chocolade en geen broodjes verkochten! – dronken we een kop koffie. De lunch hebben we elders gebruikt. Er was vanaf het terras daar goed te zien dat er al een hele tijd geen regen gevallen is. Er was namelijk in de vijvers geen druppel water meer te bekennen. De ganzen zaten treurig op het droge. 

Ons hotel, St. Martin’s klooster, bleek een prima keuze. Het oude klooster was verbouwd en volledig aangepast aan de moderne tijd. Er was tevens een nieuw stuk aangebouwd dat mooi harmonieerde met het oude gedeelte. De kloostertuin met een fraaie boom in het midden hebben we regelmatig bezocht. Je kon daar heerlijk beschut in de zon van een drankje genieten.

Aan de hand van een stadswandeling hebben we de highlights van Leuven ‘gedaan’. Dat bleken er behoorlijk veel te zijn, zodat we aan een bezoek aan Mechelen niet eens zijn toegekomen. Dat bewaren we maar voor een andere keer!

Het stadhuis schijnt heel erg de moeite waard te zijn, maar konden we vanwege een verbouwing helaas niet bezoeken. We moesten het doen met de buitenkant, maar die is dan ook al heel bijzonder met die verschillende beelden verspreid over de gevel.
De Pieterskerk konden we echter wel bezichtigen. De kathedraal was op zijn paasbest, helemaal getooid in wit en geel. Er zijn heel veel kunstschatten te bewonderen, waarbij het drieluik van Dirk Bouts, een Leuvense schilder eruit springt. Ook het verhaal van Fiere Margriet (begin dertiende eeuw) wordt hier in vier panelen uitgebeeld. Zij was een jong meisje dat werkte in de horeca en daar regelmatig lastig werd gevallen door allerlei obscure kroeglopers. Op een gegeven moment werd ze tegen haar wil meegenomen, verkracht en levenloos in de Dijle gegooid. Het lijk kwam echter steeds weer boven en dreef tegen de stroom in naar Leuven terug. Dit werd als een wonder beschouwd. Zij is dan ook in 1902 zalig verklaard. Een moderne beeldhouwer heeft in de tachtiger jaren – als eerbetoon aan Fiere Margriet - een bronzen beeld van een meisje dat op haar rug zwemt gemaakt. Deze ‘moderne Margriet’ ligt sinds 2013 op de oeverterrassen langs de Dijle!

Verder zijn onze bezoeken aan de Universiteitsbibliotheek (KUL!) en de Hortus Botanicus vermeldenswaardig. In de bibliotheek was de hoeveelheid boeken in de meest uiteenlopende categorieën overweldigend. Bovendien was de leeszaal uitgevoerd met prachtig houtsnijwerk.
In de hortus viel met name de Chinese Blauwe Regen op. De bomen met dikke, vaak gestutte stammen droegen nu enorme trossen blauwe bloemen, waardoor de takken nog meer doorbogen. Een lust voor het oog.

Het Groot Begijnhof was een enorme openbaring. Mijn beeld van een begijnhof met een stel kleine huisjes rond een binnentuin heb ik moeten bijstellen. In Leuven is het eerder een kleine woonwijk met zelfs een aantal grote herenhuizen. Tegenwoordig wonen er trouwens uitsluitend studenten en (hun) professoren!

Kortom Leuven is een echte aanrader, waar je ook zeker een van de talloze bierbrouwerijen moet bezoeken. Wij hebben de “Coureur” bezocht, waar - zoals de naam al suggereert – alle biertjes een naam uit de wielerwereld hebben gekregen. Denk hierbij aan Kuitenbijtertje en Recht op de trappers. Altijd grappig die Belgen: zeker en vast!