Valencia

Valencia

Met de dramatische, zeer treurig makende beelden van dinsdag op woensdag uit Valencia op ons netvlies stonden we in dubio: wat te doen? Gaan of niet gaan?

Na contact met de reisorganisatie, het hotel zelf en een bekende met vrienden in de stad Valencia besloten we wel te gaan. Dus vertrokken we op donderdag 31 oktober met zeer gemengde gevoelens naar Rotterdam Airport. Het vliegtuig uit Valencia arriveerde met enige vertraging, zodat hetzelfde vliegtuig met nog meer vertraging – pas na drie kwartier met 62 lege stoelen! - weer kon opstijgen. Verder hadden we overigens een voorspoedige vlucht.

Eenmaal in Valencia aangekomen kregen we bericht van het taxibedrijf dat onze transfer zou verzorgen, dat er geen taxi’s beschikbaar waren. Dit bevreemdde ons nogal, want buiten reden de taxi’s af en aan. We hebben dus zelf een taxi aangehouden die ons zeer accuraat, voor een schappelijke prijs bij ons hotel, Rooms Ciencias geheten, afleverde.

De receptionist trok hieruit dezelfde voorzichtige conclusie als wij. Niet alle mensen deugen in dit soort omstandigheden. Er zijn altijd lieden die denken hieruit een slaatje te slaan. Twee of meer extra taxiritten leveren immers veel meer geld op dan die ene geplande🤣. Dit is overigens een mening, geen feit!

Na een uitstekend diner hebben we nog een avondwandelingetje gemaakt. Palau de les Arts Reina Sophia zag er rondom verlicht nog sprookjesachtiger uit dan overdag. Ik had het bijzondere gebouw van Santiago Calatrava, toen ik hier in mei 2007 en oktober 2010 was, niet eerder zo in de spotlights gezien!

Vrijdagmorgen waren de weersverwachtingen niet geweldig. Toch besloten we het erop te wagen om te voet via het schitterende park Turia naar het oude centrum te lopen. De bomen waren in die tien jaar tijd enorm gegroeid en het gehele park lag er prachtig bij. Er waren nauwelijks sporen van het noodweer te vinden. Het omleggen van de rivier heeft duidelijk effect gehad. Het is wel wrang om te moeten constateren dat nu de lagergelegen delen van Valencia en omstreken (extra) getroffen zijn.

In de oude stad hebben we Plaza de la Reina met de kathedraal El Miguelete en Plaza de la Virgen met de Basilica de la Virgen de los Desamparados bezocht. In beide kerken werden diensten om de slachtoffers te herdenken gehouden. Dit confronteerde ons weer met de droeve werkelijkheid die hier – vreemd genoeg - zo ver weg lijkt. Toch is het maar een paar kilometer naar het zuidwesten.

Na een verrukkelijke Italiaanse lunch (met een onfatsoenlijk grote coup ijs als dessert) zijn we dwalend door de gezellige straatjes vol toeristen weer richting ons hotel gelopen.

Het weer heeft zich de gehele dag van zijn beste kant laten zien en we hebben ervaren dat de Spanjaarden dankbaar en blij zijn met de toeristen die ondanks alles toch zijn gekomen. Dit doet het dubbele gevoel enigszins verdwijnen. 

Tot slot wil ik al mijn volgers bedanken voor hun lieve berichtjes. Jullie bezorgdheid om ons welzijn is gelukkig tot nu toe onnodig gebleken!