Terug naar de Chiemsee

Terug naar de Chiemsee

Maandag zijn we vroeg in de middag gearriveerd op Camping Harras in Prien am Chiemsee. Ik heb in 1992 ook al eens gekampeerd aan de Chiemsee, maar ik herinner me er weinig tot niets van!

Terwijl we maandagmiddag heerlijk in het zonnetje hebben gezeten, genietend van de zeilboten en de watervogels die druk bezig waren stelletjes te vormen, begon de dinsdag druilerig en met een onheilspellende donkere lucht boven het water. Toch besloten we ons plan (overvaren naar Herreninsel en daar het Slot van Ludwig II bezoeken) ten uitvoer te brengen. De wandeling van zo’n 35 minuten naar de haven verliep enigszins nat, maar was desondanks goed te doen. Het was jammer dat we niet op het dek konden zitten, maar ook vanaf binnen was het tochtje de moeite waard. Toen we op het eiland aan land gingen, was het gelukkig droog en wandelden we op ons gemakje in twintig minuten naar het slot. De Engelse rondleiding was een succes. We hadden een kleine groep en een zeer deskundige en humoristische gids.

De pracht en praal van dit ‘mini Versailles’ is onbeschrijfelijk. Ludwig II heeft twee eeuwen na Lodewijk XIV zijn eigen interpretatie van het bekende paleis bij Parijs willen creëren. De decadentie van o.a. al het goud en de kristallen en porseleinen kroonluchters is in feite stuitend. Je kunt je toch niet voorstellen dat iemand vanuit een gouden bed audiëntie houdt! Ludwig deed het!
In het gehele kasteel hingen kroonluchters met in het totaal ca. 5000 kaarsen. De Spiegelzaal alleen al werd verlicht door 2200 kaarsen. Veertig dienaren waren een half uur bezig om deze aan te steken. Veel werk dus!

Ludwig is slechts 40 jaar oud geworden en heeft zijn derde kasteel (naast Neuschwanstein en Linderhof) wegens geldgebrek niet kunnen voltooien. Hij heeft er in 1885 ook maar tien dagen gewoond.
In tegenstelling tot ruim dertig jaar geleden kon je nu een kijkje nemen in het onvoltooide gedeelte van het slot. Een schril contrast.
Ik herinner me niet dat ik dit gedeelte toen gezien heb. De badkamer zijn ze nu aan het restaureren. Het Romeinse bad kan 60.000 liter water bevatten. Groot, groter, grootst, zoals alles hier!

Daarna zijn we nog even het Augustijner Klooster binnengewandeld. Daar werd volgens onze gids in de tijd van Ludwig het eten bereid dat vervolgens – na een tochtje van A naar B - via een vernuftig liftsysteem in zijn eetkamer geserveerd werd. Dit alles volgens het principe “Tafeltje, dek je”: de tafel ging met de lift naar beneden en kwam gedekt weer boven!  Ludwig hield erg van de sprookjes van de Gebroeders Grimm. Ook was hij een groot bewonderaar van Richard Wagner.

In het klooster was momenteel een tentoonstelling rond de nasleep van WOII. Heel interessant was de kamer, waar in 1947/1948 vergaderd werd over een nieuwe Grondwet. Ongeveer dertig Duitse hoogwaardigheidsbekleders uit de diverse deelstaten kwamen toen bijeen.

Na een heerlijke maaltijd van snoekbaarsfilet met spinazierisotto zijn we – met veel beter weer dan op de heenweg – teruggevaren en weer naar ‘huis’ gewandeld. We konden zelfs nog buiten zitten. Het was een prachtige dag!