Ljubljana (2)

Ljubljana (2)

Vannacht heeft de dwergooruil zich redelijk rustig gehouden. Vroeg in de avond, na zonsondergang, hebben we zijn typerende roep nog wel even gehoord. Vannacht bleef het echter stil (of ik ben eraan gewend geraakt en heb er doorheen geslapen!).
Vanmorgen leek het minder warm dan de dag ervoor. Er vielen zelfs een paar verdwaalde regendruppels, maar daar bleef het bij. Omdat er in de loop van de middag onweer verwacht werd, had ik een paraplu meegenomen. Zelfs die bleek overbodig.

Ik had voor 11.00 uur een boottrip geboekt bij Barka Lea. Daarvoor hadden we nog ruimschoots de tijd om koffie te drinken op één van de terrassen langs de Ljubljanica. We konden als eerste aan boord en vonden een mooi plekje op de voorplecht. ‘Onze’ boot lag lekker in de schaduw van de Slagersbrug (Mezarski Most). Op deze hele brug zijn mythologische figuren afgebeeld en bovendien hangt de brug vol met liefdesslotjes. Ik zou bijna zeggen een uit Parijs overgewaaid fenomeen (al zou het natuurlijk ook zomaar andersom kunnen zijn!).

Het was een prachtige tocht. In ruim driekwartier voeren we onder de belangrijkste bruggen door. We waren gisteren al over de Driebruggen (Tromostovje) van Plecnik gelopen. Vanaf het water kun je echter nog beter de klassieke zuilen en stenen bollen onderscheiden. Ook de twee kiosken aan de linker- en rechterkant waren nu nog herkenbaarder als twee klassieke tempels. Ook de Drakenbrug (Zmasjki Most) is bijzonder. De vier Jugendstildraken zijn zeer pregnant aanwezig. Maar ook bijvoorbeeld in de voeten van de lampen zijn kleine draken te herkennen. De draak is het symbool van Ljubljana. Het verhaal gaat dat Jason – ja, die van de Argonauten en het Gulden Vlies! - hier een moerasdraak heeft verslagen. Andere bronnen associëren deze draak met de legendarische Joris (en de draak!).

Vanaf het water heb je ook nog beter zicht op de gebouwen die dé architect van Slovenië op zijn naam heeft staan. We waren gisteren al langs de markthal (Trznica) gelopen, maar vanuit de boot komt de fenomenale bouwstijl van Plecnik) nog veel beter tot zijn recht.

Verder stonden we versteld van al het groen dat deze stad heeft. Ook in dit opzicht moet het een goede plek zijn om te wonen. De ‘stem’ die in het Sloveens en Engels onderweg toelichting gaf, vermeldde dat hier 2000 jaar v. Chr. al mensen woonden. Het waren paalbewoners en ze leefden in het Ljubljana-moeras.

Tijdens een eenvoudige lunch raakten we aan de praat met vier Engelsen. Een nieuwe knie was de ‘ijsbreker’. Het ene stel kwam regelmatig in Slovenië. De (schoon)vader had een huis in de buurt van Ljubljana. Het was gekocht als vakantiehuis, maar nu woonde deze Engelse gepensioneerde er permanent en kwamen de kinderen er (soms met vrienden) vaak op bezoek. Het leek ons overigens een behoorlijk eind weg vanuit de United Kingdom!

Tenslotte wil ik nog even de – in Slovenië zeer beroemde – dichter France Preseren noemen. Gisteren hadden we een grote zuil gezien met de naam Preseren erop. We hadden toen geen idee wat of wie dat was. Dankzij de ‘stem’ weten we nu welke grootheid dit geweest is. Preseren (1800-1849) staat bekend als een zachtaardige revolutionair. Omdat hij in het Sloveens, de taal van het gewone volk, dichtte, heeft hij in zijn tijd (de periode van het Habsburgse Rijk) heel weinig aanzien gehad.
Nu staat hij echter letterlijk op een voetstuk!