Op familiebezoek (2)

Op familiebezoek (2)

Na een zeer geslaagd bezoek aan nicht Jet du Cloux zijn we zaterdagmorgen weer tijdig vertrokken naar Saint Beauzeil, waar neef Dert Post woont. We hadden als adres alleen een straat “Le Bosc Grand” opgekregen en hadden geen enkel idee wat we ons daarbij moesten voorstellen. Op Google Maps stond overigens wel een groot gebied met die naam in het groen aangegeven.

De straat – zegt u maar karrenspoor 😂 - bestond inderdaad en er stonden twee oude vervallen boerderijen aan het begin van dat pad. Ik kon me onmogelijk voorstellen dat Dert in een dergelijke bouwval zou wonen, dus zei ik dat we beter nog wat verder over dit weggetje konden rijden. En ja hoor, aan het einde van dit – doodlopende! – pad stond inderdaad een mooie verbouwde echt Franse boerderij met een zwembad en een gite. Vera, de vrouw van Dert kwam al aanlopen, dus hier was het inderdaad!

We kregen een prachtige plek achter op het weiland toegewezen. Vanaf daar konden we gemakkelijk een kabel naar de gite brengen voor elektriciteit. In de gite konden we ook douchen. Een soort privé sanitair dus!

Na een gezellig en warm onthaal buiten onder de druivenranken wilde Dert ons graag de tuin laten zien. Eigenlijk is het meer een groot bosachtig terrein van notabene 4 hectare. We moesten een heel eind naar beneden lopen, waar bij een boom van 300 jaar oud een herdenkingsplaats voor hun overleden zoon Leendert (31 jaar) gecreëerd is. Een prachtige en heel indrukwekkende plek.
In het bos leven heel veel verschillende dieren, zoals herten, wilde zwijnen, dassen, boommarters en zelfs lynxen. Helaas hebben we geen enkel dier gezien. Alleen hond Patras was overal bij en zat zelfs tijdens de borrel gezellig op een stoel aan de tuintafel! 
Na een verrukkelijke maaltijd zijn we in het pikkedonker naar de camper gelopen, waar we – mede – dankzij de absolute stilte op dit unieke plekje uitstekend hebben geslapen.

De volgende ochtend goot het en pas toen de regen was opgehouden, zijn we bij Vera koffie gaan drinken. Dert was naar de openingsceremonie van de Loge, waar hij een jaar geleden lid van is geworden. Deze Loge komt eenmaal per maand op zondagmorgen van 8.00 (!) tot 11.00 uur bijeen. Ik weet niet of deze tijden in Nederland veel handen op elkaar zouden krijgen.
Uiteraard hebben we gewacht, totdat hij terug was. Gerrit was namelijk erg benieuwd hoe dit soort ceremoniën er in Frankrijk uitzien. En er bleken veel overeenkomsten, maar ook wel de nodige verschillen te zijn.

We zijn tenslotte nog blijven lunchen, maar om half drie was het toch echt tijd om te vertrekken. Op naar Toulouse!
De camping was wel een overgang na ons riante verblijf bij Dert en Vera. La Bouriëtte is oud en best vol, maar gelukkig niet rumoerig en per bus/metro zijn we morgen in een half uurtje in de stad. Prima dus voor twee nachtjes!