Eiland der Zaligen

Eiland der Zaligen

De Canarische Archipel was al in de Oudheid bekend. Het werd toen “eiland der zaligen” genoemd en zelfs nu kun je je deze bijnaam nog goed voorstellen. Het massatoerisme heeft veel ‘verpest’, maar ook nu zijn er nog veel  bijzondere plekjes te vinden!

Zo zijn we donderdag naar Agüimes gereden. Dit kleine dorpje ligt op 260 meter hoogte en we zagen het al een tijdje, voordat we de afslag naar boven namen, vanaf de snelweg GC1 blinkend wit tegen de berg aangeplakt liggen.

We hebben de auto net buiten het historische centrum geparkeerd en moesten daarna nog een stukje naar boven lopen. Gelukkig had het al lang niet meer geregend, zodat de – op zich al spekgladde – stoeptegeltjes niet nog slechter begaanbaar waren geworden.

We hebben onze ogen uitgekeken. De muren waren voorzien van wit of geel pleisterwerk, waarbij regelmatig ruimte voor brokken natuursteen was uitgespaard. Dit gaf een heel bijzonder effect!
Overal waren muurschilderingen aangebracht. De een nog groter en kleurrijker dan de andere. Gorinchem kan hier nog een puntje aan zuigen!
Het waren doorgaans taferelen uit het dagelijks leven met mensen in – voor ons - ouderwetse kleding. Verder waren er tegelplateaus met eveneens alledaagse voorstellingen. Ook stonden er in diverse straatjes bronzen beelden. Ik heb bv. een ezeltje en een naakte (!) celliste gezien. Hier stuur ik ook foto’s van. Onderweg heb ik ook een leerling achter een lessenaartje zien zitten met daarnaast een leraar die leek voor te lezen uit een boek. Als ‘juf’ zag ik daar een leerboek/lesmethode in. Daar heb ik echter helaas geen foto van kunnen maken, maar op de website van Agüimes zijn heel veel andere beelden te vinden, zoals een dromedaris, een oud vrouwtje en een groepje – zoals altijd druk orerende -mannen.

In het midden van dit pittoreske plaatsje staat de San Sebastián Kerk. Vanwege de grote koepel heeft deze kerk wel wat weg van een moskee. In 1981 heeft de kerk de status van ‘kunstmonument’ gekregen. Het is zonder meer een indrukwekkend gebouw met z’n prachtige Madonna di Rosario. Zij torent majestueus boven het altaar uit. Ook het museumpje dat zich achter het altaar bevindt en gratis te bezoeken is, is de moeite waard. Er bevinden zich diverse – ik denk kostbare - kerkschatten.

We hebben een eenvoudige, maar voedzame lunch in Canarische stijl bij Bar Fernando gebruikt. Dit was duidelijk een ontmoetingsplaats voor de plaatselijke bevolking. Dat authentieke spreekt ons altijd erg aan.
Hierna zijn we terug naar de auto gelopen. We kijken met veel plezier terug op dit interessante uitstapje.