Cefalù

Cefalù

Terwijl we vanmorgen in de ontbijtzaal zaten, zagen we op de bergen aan de overkant strepen zon. Die zonneschijn was echter van korte vreugde. Toen we even later het hotel wilden verlaten, was het alweer stevig aan het regenen. Omdat we met de koffers over straat naar die ‘prachtige’ parkeergelegenheid moesten lopen, hebben we maar even gewacht tot de regen (enigszins) over was.

We hielden ons maar vast aan de weersvoorspellingen. Eenmaal in Cefalù zou de zon gaan schijnen en dat bleek ook inderdaad het geval! Het was heerlijk weer om het middeleeuwse plaatsje te verkennen.
Cefalù is in de 4e eeuw v. Chr. gesticht en in 1063 door een Normandische koning verwoest. Het is door diens zoon herbouwd.
Het is een heel pittoresk stadje, maar daardoor ook wel erg toeristisch. Eind maart viel dat overigens nog wel mee.
Er was nog een speciale wasplaats waar zeewater in en uit stroomde. De middeleeuwse vrouwen deden daar – waarschijnlijk druk kletsend over de laatste nieuwtjes - de was. Je zag (en hoorde) het voor je!
De beroemde Duomo ging helaas voor onze neus dicht. We moeten het dus maar met de beschrijving uit ons reisgidsje doen. De fraaie Byzantijnse mozaïeken hebben we jammer genoeg gemist!
Om een uur half twee verlieten we Cefalù weer. Het was een goede tip van Rose en Carolien geweest!

Vervolgens reden we de ca. 100 km naar Pergusa, waar onze B&B zich bevindt. De weg bestond zeker voor de helft uit ellenlange viaducten. Zoiets hadden we nog nooit gezien!
De eigenaresse, Giugliana geheten, ontving ons allerhartelijkst in Casa del Poeta. Vol trots toonde ze ons het huis dat oorspronkelijk van haar oma is geweest. Als kind kwam ze ‘s zomers al in dit jachthuis van de familie. Het staat propvol met boeken en er is een authentieke kelder waar wijn en olijfolie op de juiste temperatuur bewaard worden.
Ook staat er op de eerste verdieping een antieke kast, waarin een soort huisaltaartje ‘verborgen’ zit.  Het deed mij denken aan de verering van de Lares door de oude Romeinen. De grootmoeder van Guigliana gebruikte het voor huisdiensten. De nichtjes van Guigliana zijn hier zelfs gedoopt. Heel bijzonder allemaal.
Onze kamer is nog een etage hoger, waar je via een smal trappetje kan komen. Gelukkig hielp Guigliana met de koffers! We hebben de gehele zolderverdieping tot onze beschikking. Het uitzicht is daar schitterend! 

Het is spijtig dat het weer het wederom laat afweten, want de omgeving nodigt uit om lange wandelingen te maken. Wellicht kan dat morgen!