Het bewind van de gelukkigen

Het bewind van de gelukkigen

Tijdens onze vliegreis van ruim vier uur naar Las Palmas op Gran Canaria had ik op zaterdag 7 februari alle tijd deze laatste roman van Nelleke Noordervliet uit te lezen.
Het is een prachtig boek geschreven met de vlotte pen die deze ‘grande dame’ van de Nederlandse literatuur al jaren eigen is. Het thema is echter niet vrolijk makend. De futuristische, weinig democratische maatschappij die zij daar schetst, biedt een verre van aantrekkelijk beeld. Het hedendaagse Europa begint hier trouwens al akelig op te lijken.
Vrij reizen is er in die - overigens niet nader gedefinieerde - tijd niet meer bij, dus prees ik mij gelukkig dat wij vandaag de dag de mogelijkheden om in principe te gaan en staan waar we willen, nog wel hebben!

Om 17.00 uur (18.00 uur Nederlandse tijd) arriveerden wij bij ons hotel, “Marina Suites” geheten. Op weg daar naartoe kreeg ik een eerste indruk van het eiland: vulkanisch, weinig vegetatie en heel veel – veelal witte - hotels torenhoog tegen de bergen ‘aangeplakt’. Eerlijk gezegd niet zo heel erg attractief!
Onze bestemming Puerto Rico is weliswaar heel toeristisch, maar de uiterste punt bij de haven waar ons hotel ligt, is relatief rustig. Wij genieten dan ook volop van ons appartement met zicht op de jachthaven en de Atlantische Oceaan.

Zondagmorgen was ik om 8.00 uur als eerste in het zwembad. Het is een gigantisch zoutwater bad met een – boven verwachting – zeer aangename temperatuur. Het lijkt alsof het zwembad naadloos overgaat in de oceaan en dit optische bedrog geeft een mateloos vrij gevoel. Toen ook nog de zon om een bergkam heen ‘piepte’, was mijn geluksgevoel compleet. Wat een schitterend begin van de dag!
Na een uitgebreid, zeer goed verzorgd ontbijt hebben we de rest van de dag besteed aan het verkennen van de directe omgeving.
In de loop van de ochtend hebben we de veerboot naar Puerto Mogan genomen. Tijdens het tochtje van een half uurtje voeren we langs de kust en konden we de verschillende aardlagen goed onderscheiden. Het leek ons uitermate interessant ‘Voer voor Geologen’!
Mogan vonden wij eigenlijk een veel leuker plaatsje dan Puerto Rico. Er is uitsluitend kleurrijke laagbouw en er zijn veel bloemen. Vanwege de talrijke bruggetjes wordt het plaatsje ook wel “Klein Venetië” genoemd.
We hebben er een heerlijke ‘zwarte risotto’ gegeten.

Al met al was het een prima dagje.
Voor morgen hebben we alvast een boottrip ‘dolfijnen en walvissen spotten’ geboekt.