Eisleben und Eisfelden

Eisleben und Eisfeld

Zondagmorgen zijn we al vroeg vertrokken richting Hildburghausen. We reden eerst nog even langs de ‘Gedenkstätte Bernburg’. Van november 1940 tot augustus 1941 deed het gebouw dienst als ‘Gasmordanstalt der “Euthanasie”’. Er zijn in het totaal 9000 psychiatrische patiënten en 5000 gevangenen uit zes verschillende concentratiekampen omgebracht. Het gebouw was helaas niet te bezichtigen, maar met die muur rondom en die grote schoorsteen ernaast was het toch al heel indrukwekkend.

Onderweg kwamen we het bordje ‘  Lutherstadt Eisleben’ tegen. We vonden dit zo bijzonder dat we besloten er een kijkje te gaan nemen. We konden het geboortehuis en het sterfhuis van Luther (gratis, vanwege Museumtag!) bezichtigen. Vooral de twee nog oorspronkelijke, oude gebouwen waren interessant. Er waren o.a. diverse geschriften van Luther te bewonderen. De modernere aanbouw vonden we in beide gevallen minder mooi.
Tenslotte zijn we de St. Andreas Kirche binnengelopen. Deze kerk is aan het einde van de 15e eeuw gebouwd als een laat-gotische ‘Hallenkirche’.
Een vrijwilligster vertelde ons dat Luther kort voor zijn overlijden vanuit Wittenberg teruggekeerd is naar Eisleben. Hij is toen nog een paar keer voorgegaan in deze kerk. Hij preekte vanaf de zogenaamde Lutherkansel. Met name het houtsnijwerk van die kansel is prachtig.
In het Sterfhuis van Luther staat een grafkist, maar volgens die ‘baliedame’ is zijn lichaam teruggebracht naar Wittenberg en is hij daar begraven.

Gerrit wilde graag even langs Hildburghausen. Hij had goede herinneringen aan zijn bezoeken aan een bevriend kerkgenootschap aldaar. De markt bleek niet veel veranderd na veertig jaar en er waren – zowaar! – twee terrassen open. Verder was het er uitgestorven!

De camping aan de Ratscher Bergsee die we op het oog hadden, viel erg tegen. We zijn dus doorgereden en staan nu op een boerencamping, vlakbij Eisfelden. Een weldaad van rust!
Slechts twintig caravans of campers kunnen hier terecht. De beheerder bleek oorspronkelijk uit Kranenburg te komen en was de buurman van een schoonzus en zwager van Gerrit. In een roman denk je: dit is te toevallig. Het echte leven is echter vaak nog veel toevalliger!