De Edersee

De Edersee

Donderdag was het een stralende dag. We konden voor het eerst buiten ontbijten en hebben daarna het pontje naar de overkant genomen. De plek heet Rehbach, maar is eigenlijk geen plaatsje. Er is een zeilschool, er ligt een camping en er staat een aantal  (vermoedelijk vakantie-)woningen. Veel meer is het niet.

We hebben er wat rondgewandeld en heerlijk op een terras met uitzicht op het meer gegeten. Regelmatig vlogen er legervliegtuigen over die steeds groepjes van vijf parachutisten lieten springen. Dit soort oefeningen is leuk om naar te kijken, maar geeft tevens aan dat er in Duitsland/bij de NAVO verhoogde defensieactiviteiten zijn!

Donderdagavond hebben we besloten de reis naar Zuid-Afrika definitief te cancelen. Het gaat gewoon niet!  De volgende ochtend, vrijdag 13 juni, zijn we daarvoor meteen om 9.00 uur gaan bellen. Door de medewerking van zowel de NRV en vooral Centraal Beheer hebben we geen financiële schade. Alles wordt vergoed. Dinsdag 24 juni is er een gesprek met de orthopeed om de knieoperatie in gang te zetten. Deze beslissing geeft – vooral Gerrit -de nodige rust.

Vrijdag hebben we aan het eind van de ochtend, om 11.25 uur, de Rondvaartboot naar Schloss Waldeck genomen. Het was heerlijk op het water. Na een half uurtje varen kwamen we bij de steiger Waldeck Strandbad aan en konden we meteen in de zogenaamde ‘Schlossbahn’ plaatsnemen. We hadden eigenlijk met de kabelbaan willen gaan, maar die bleek buiten gebruik. Het kasteel zelf viel ons een beetje tegen. Er was alleen een ‘gevangenismuseum’ met allerlei martelwerktuigen! De rest van het slot was een hotel en dus niet meer te bezichtigen.
Wel was het interessant om te vernemen dat Emma van Waldeck Pyrmont, de vrouw van koning Willem III, hier vandaan komt. Ook hebben we erg genoten van het uitzicht op het terras van het restaurant en de weg naar boven met dat nogal ‘kinderachtige’ Geckotreintje!

Op de terugweg met de boot woei er een verrukkelijk verkoelend windje. Wij hebben de hele dag absoluut geen last gehad van de warmte van slechts (!) 28 graden! Al met al toch zeker een geslaagd uitstapje!

Zaterdag zijn we gaan fietsen. Eerst hebben we het pontje naar de overkant genomen. De fietsen mochten mee en vanaf Rehbach zijn we vertrokken naar de stuwdam. De veerman, een aardige 65+ plussers met zijn – ik zal maar zeggen- kapiteins outfit aan, had ons een mooie schaduwrijke route gewezen. Hij had er alleen niet bijgezegd dat die weg voor 90% uit grind bestond en op zaterdag een geliefd pad voor mountainbikers was. Op een gegeven passeerden we een groepje wandelaars. Bij Gerrit ging dat goed, maar ik kwam in ‘aanvaring’ met een pijlsnelle mountainbiker die de bocht om scheurde. Ik kwam ten val. Er kwamen wel meteen aardige jonge mensen mij te hulp om op te staan, maar dat was geen probleem. Ik had alleen een paar schaafwonden op mijn linkerbeen. Wel was ik erg geschrokken. Later op de middag begon ik echter veel last van mijn linkerhand te krijgen. Hij is, denk ik, zwaar gekneusd. Gelukkig niet gebroken, want mijn linkerpols heb ik in 2017 al een keer gebroken.

De stuwdam is ruim 100 jaar oud. De bouw duurde van 1908 tot 1914. De bedoeling van de dam was in de eerste plaats om het Mittellandkanaal bij Minden van water te voorzien. Verder dient de dam voor een verhoging van de waterstand in de Bovenwezer en ter bescherming van de lagere gedeeltes van de Eder, de Wezer en de Fulda en uiteraard voor energiewinning via waterkracht.

We hebben uiteindelijk een ‘rondje meer’ van zo’n 20 km gefietst! Dat was een leuke afsluiting van ons zeer geslaagde verblijf aan de Edersee!