Adieu, Adria (2)

Adieu, Adria (2)

Zondag zijn we om een uur of half elf op de fiets gestapt en zijn we - via een mooie, schaduwrijke weg - naar Doesburg gepeddeld.
Na de koffie bij de Waag zijn we naar het museum gelopen dat vlakbij, om de hoek in de Gasthuisstraat, bleek te liggen.

Het Laliquemuseum bevindt zich in een paar schitterende rijksmonumenten. In het museum zijn veel sieraden en glazen objecten van de beroemde Franse juwelen- en glaskunstenaar, René Lalique ((1860-1945) te vinden. In zijn werk is de Art Deco stijl van begin 20e eeuw goed te herkennen. Met name de ‘golvende’ beweging komt veel voor. Mijn waardering voor glaskunst is door dit museum enorm toegenomen. Ik had hier nooit zoveel mee, maar wat Lalique gemaakt heeft, is wonderschoon!
De tijdelijke tentoonstelling in Museum Lalique met werk van Marc Chagall was een openbaring. Er hing prachtige schilderijen gegroepeerd naar de thema’s bijbel, Odyssee en moederschap. Het meest bijzonder vond ik zijn (geïllustreerde) gedichten in werkelijk schitterende vertalingen. We waren er beiden diep van onder de indruk!

Verder zijn we in Doesburg even het museumpje “De Roode Tooren” binnengelopen. De collectie van brandweer- en politieattributen kon mij niet echt bekoren, maar het oude kruidenierswinkeltje en het sigarenfabriekje riepen nostalgische gevoelens op. Ook bleken er twee skeletten van twee, waarschijnlijk arme kinderen van 1 en 8 jaar te liggen. Deze skeletten zijn gevonden in de kerk en de kinderen zijn vermoedelijk om financiële redenen samen begraven. Uit DNA-onderzoek is namelijk gebleken dat ze niet verwant waren. Tja…geld!?

Ook hebben we een bezoekje aan de St. Martinikerk gebracht. Deze kerk is één dag voor de bevrijding van Doesburg die op 15 april 1945 plaatsvond, totaal verwoest. De NSB'ers werden daarna gesommeerd (!) om de stenen op te ruimen. Buiten staat een prachtig monument gemaakt door Jan Wolkers ter herinnering aan dit bombardement.

Maandag zijn we naar Doetinchem gefietst om bij Willem-Jan en Marjolijn koffie te gaan drinken. De weg er naartoe ging niet helemaal vlekkeloos. Een bepaald gedeelte van de vooraf bepaalde route bleek afgesloten vanwege de aanwezigheid van herten (met waarschijnlijk jongen). We moesten dus omrijden, waardoor we er twee keer zo lang over deden. De terugweg verliep vlotter. De knooppunten 30, 32, 06 en 09 voerden ons feilloos naar de camping!

Morgen rijden we na het ontbijt naar Haaften en gaan we daar uitzoeken wat we alvast mee naar huis kunnen nemen. 7 September laden we vervolgens in de stalling de laatste grote spullen uit. Deze mogen daar gelukkig blijven staan. Daarna brengen we de buscamper die zulke trouwe diensten heeft bewezen naar Dreumel, waar Stam Campers hem zal verkopen.
Met enig weemoed zeggen we dus: “Adieu, Adria” en beginnen we volgend jaar aan een nieuw hoofdstuk met de Sunliving C70 DL 20ED!