Een varende bus

Een varende bus

Vandaag hebben we een spectaculaire ervaring gehad met een ‘varende bus’. Je zou het overigens ook wel een ‘rijdende boot’ kunnen noemen, maar mij lijkt de eerste benaming voor dit amfibievoertuig correcter. De Engelsen noemen het trouwens een Puddle Duck (= Grondel- of Slobeend).

Het plan was om het Elizabeth Castle te bezoeken. Deze indrukwekkende vesting ligt zo’n kilometer buiten de haven op een rotseiland in zee. Omdat het vanmorgen hoog water was, kon je alleen maar met die speciale bus bij dat kasteel komen. Echt een heel gaaf tochtje van ongeveer een kwartiertje!

In de 6e eeuw was er al bewoning op dit eilandje. Er stond toen een klooster met een zekere Helibert als abt. Deze monnik is in 555 vermoord en daarna heilig verklaard. De plaats St. Helier heeft zijn naam aan deze Helibert te danken.

In de 16e eeuw heeft er een indrukwekkende verbouwing plaatsgevonden. Het moest namelijk Corey Castle gaan vervangen als verdedigingswerk. Het kasteel heeft behalve in de Engelse Burgeroorlog ook dienstgedaan in WOII. Er zijn dan ook verschillende Duitse bunkers in het vestingcomplex te vinden. Op het hoogste punt heb je een schitterend uitzicht op St. Helier en St. Aubin en de zee rondom met allerlei rotspuntjes. Deze staken vanmorgen maar net boven het water uit, maar bleken bij laag water toch behoorlijke rotspartijen te zijn. Om hier te kunnen zeilen moet je wel over heel goede navigatie beschikken. Anders gaat het onherroepelijk helemaal fout.

Het ging trouwens ook regelmatig mis met mensen die – al dan niet dronken – tussen de stad en het kasteel pendelden. Om die reden is er in de 19e eeuw een vaste verbinding aangelegd. Dit pad van 750 meter, de zogenaamde causeway, kon iedereen veilig(er) van A naar B brengen.

Weer terug op het ‘vaste land’ hebben we nog een hele tijd gefascineerd naar de droogvallende zee zitten kijken. De verhoogde weg werd per minuut beter zichtbaar. Je zou er eigenlijk een time lapse van moeten maken!

’s Middags hebben we het Maritiem Museum bezocht. Dit is volgens onze Marco Polo gids hét museum van St. Helier dat je echt gezien moet hebben. Wij vonden dit helemaal niet. Een museum, op een ouderwetse manier volgepropt met allerlei curiosa, is aan ons niet besteed. Gelukkig is in hetzelfde gebouw de Occupation Tapestry Galery ondergebracht. In twaalf tapisserieën is het verhaal van de bezetting van Jersey door de Duitsers in beeld gebracht. Het beroemde Tapijt van Bayeux heeft hiervoor model gestaan. Zes jaar heeft men erover gedaan om deze  handgeknoopte tapijten te verwezenlijken. Ze zijn prachtig van kleur en de afgebeelde figuren zijn zo levensecht dat veel mensen zich erin herkenden. Een fantastische prestatie dus, waar wij zeer van genoten hebben!